به نام خداوند مهرآفرین

به وبسایت کانون شعر ایران خوش آمدید

مشاهده شرایط و قوانین

شاعران کانون شعر ایران

.... ....

بخش های اصلی

..... ..... ... ...

وبسایت رسمی کانون شعر ایران

تبعید - فاطمه (فاطیما) ایمانی

آثار شاعران کانون شعر ایران دفتر اشعار فاطمه (فاطیما) ایمانی



تبعید

بغ کرده ام

خالی خانه

خانه ی بی تو

پنجره ای

در داغ تابستان

نفس سرد خانه

سر به شیشه می کوبد

بغ کرده ام

نفسم "ها "  ندارد

دم می شود

بازدم ندارد

سر می روم  از حوصله ی شهر

تبعیدِ خانه می شوم

چای جوشیده

نان کپک زده

چکُ

چکُ

چک

آب سر می رود

از حرف های نشسته ی هر روز

خاطره های چرک مرده

تن لباس ها را لک کرده اند

سر می روم از حوصله ی خانه

تبعید رخت خواب

بیداری نمی رود

خواب نخواهد آمد

هنُ

هنُ

هن

ماه است

که جسم تکیده اش  را

از ریسمان شب بالا می کشد

از کمر کش کوه

به سینه ی آسمان

ابری هرزه رویش را پوشاند

آویز ستاره ای

به ماه نمی رسم

از حوصله ی شب سر می روم.


فاطمه (فاطیما) ایمانی

تاریخ ثبت شعر  : 1398/11/19





منجی - فاطمه (فاطیما) ایمانی

آثار شاعران کانون شعر ایران دفتر اشعار فاطمه (فاطیما) ایمانی



منجی

منجی ؟!

منم

جان ِ من ظهور هیچ منجی را کفاف  نخواهد داد

منجی منم.

به خوابی چون اصحاب کهف درافتادم

تا بر نخیزم هیچ قیامی نخواهد شد

هیچ ظهوری نخواهد بود

منجی منم

چون جنینی در بطن خویش بخواب رفته ام 

ظهور خواهم کرد

از پس دردها

نه از غاری

نه از پس کوهی

یا از سینه ی آسمان

شعله نخواهم بود بر درختی خشک

که از بُن استخوان هایم

متولد خواهم شد

ظهور خواهم کرد ...


فاطمه (فاطیما) ایمانی

تاریخ ثبت شعر  : 1398/11/19




خون خواهی - فاطمه (فاطیما) ایمانی

آثار شاعران کانون شعر ایران دفتر اشعار فاطمه (فاطیما) ایمانی



خون خواهی

خونِ من گسترده

بر دامانِ آسمان نیلی

تو گویی فلق

خورشید خواهم شد

آن هنگام که در سینه ی آسمان باشم،

خونِ من گسترده

بر دامانِ اسمان کبود

تو گویی شفق

مهتاب خواهم شد،

خونم را

از دامانِ آسمان بر خواهم چید 

خونِ من بر گردن تو نیست

بر گردن من است

چنانکه نیشتری فرو کرده ام

در شاهرگ هستی ام

به دست های لرزان آسمان

خون من بر گردن آسمان است

آن زمان که صورت خود از خونِ من گلگون می کند،
 
من

فلقم

شفقم

قل اعوذُ برب الفلق

خونِ من بر دامان آسمان است .


فاطمه (فاطیما) ایمانی

تاریخ ثبت شعر  : 1398/11/19


بی نام - فاطمه (فاطیما) ایمانی

آثار شاعران کانون شعر ایران دفتر اشعار فاطمه (فاطیما) ایمانی



بی نام

روی هیچ دیواری

تصویری از صورتم 

نخواهند کشید

نامم بر کوچه و خیابانی

ماندگار نخواهد شد، 

هرگز

من!

شهیدِ جنگ های بی نامم

درون لباس هایم زندگی می کنم

و در کفش هایم راه می روم
 
عبور می کنی هر لحظه

و رد نگاهم در تو

ماندگار خواهد شد

نگاهی در من جا نخواهی گذاشت

تو را نمی شناسم

مرا نخواهی شناخت

چون خونِ میان رگ هایت

به تکرار من ناچار

چون طپش هایی مدام 

آنگاه که در تو  بایستم

از من می روی

و چقدر دیر شده

وقتی شن ها بفهمند

دریا ترک شان کرده ...



فاطمه (فاطیما) ایمانی

تاریخ ثبت شعر  : 1398/11/19



تعهد - زهرا شادباش

آثار شاعران کانون شعر ایران دفتر اشعار زهرا شادباش


تعهد

یه آتشفشان توو گلوم لازمه
چشامو ببندم بکوبه غمو
یه ساله که میلغزه بغضِ گلوم
تو رفتی و من غرقِ بارونَمو

تو رفتیو این خونه زندون شده
یه آدم توو تنهایی حیرون شده
نمی دونم این فاصله از کجاست
که سهمم ازت بویِ بارون شده

نمی دونم از چی باید بگذرم
درست لحظه ای که گذشتی ازم
هنوز عکس تو روی میزِ منه
کسی که نمی پرسه حالی ازم

با اینکه دیگه سهمی از تو ندارم
هنوزم به یادت تعهد دارم
توی خونه ای که پر از عطرته
مگه می شه ابر باشه و من نبارم؟

تو رفتیو این خونه زندون شده
یه آدم‌ توو تنهایی حیرون شده
نمی دونم این فاصله از کجاست
که سهمم ازت بوی بارون شده

زهرا شادباش
تاریخ ثبت شعر  : 1398/11/19

تنهایی - رقیه نوری پور

آثار شاعران کانون شعر ایران


تنهایی

رفت و شروع قصه ی عشقم تباه شد

احساسِ پا به ماهِ دلم، زا به راه شد!


وقتی که ذره ذره ی من گُر گرفت و سوخت

آغوش او برای رقیبم پناه شد..


آغاز قصه پای تلاشم به سنگ خورد

هر تکه ام شکسته و لبریزِ آه شد


روی مسیر زندگی ام، ردِّ خستگیست

عمرم خرابِ حسرتِ یک تکیه گاه شد..


تنهایی ام هزینه ی دل بستنم به اوست

"مفهوم عشق" پیش دلم روسیاه شد!


رقیه نوری پور

تاریخ ثبت شعر  : 1398/11/19




چشم انتظار - فاطمه اتحاد

آثار شاعران کانون شعر ایران دفتر اشعار فاطمه اتحاد


چشم انتظار 

این اشک ها بعد از تو نامش آبشار است

گاهی شکستن اقتضای روزگار است

افتاده از چشم کسی- باید بداند

بیهوده بر برگشت خود امّیدوار است

ما آمدیم از نسل دنیای موازی

وصل من و تو وصلت ریلِ قطار است

گفتی که خورشیدی و من ماهم، ولی حیف

این رابطه بر دوری از هم استوار است

امشب دوباره درد دل با ماه کردم

اشک ستاره قصه ای دنباله دار است

این چشمها را باز بگذارید در گور

این چشم بعد از مرگ هم چشم انتظار است

فاطمه اتحاد
تاریخ ثبت شعر  : 1398/11/19

دعا - فاطمه اتحاد

آثار شاعران کانون شعر ایران دفتر اشعار فاطمه اتحاد



دعا

بعد از تو سر شد عمر من با بی خیالی

جای تو را پُر کرده گرگی لااُبالی

جایی که شیرش مرد میدان خطر نیست

آهویِ آنجا می شود صیدِ شغالی

تلخ است حرف حق ولی همدست بودیم

تو شانه خالی کردی و من شانه خالی

ماهی گرفت از چشمه ی آلوده ی ما

نان و نمک پرورده ای از این اهالی

امشب دعا کردم برای چشم هایم

شاید بجوشد چشمه بعد از خشکسالی

مُضطرّم و محتاج یک " اَمّن یُجیبم "

با ذکر ، ممکن می شود گاهی محالی

این بغض باران شد، جهان را سیل برداشت

از اشک من پژمرده شد، گل های قالی

حال دلم خوش نیست، اما هر که پرسید

خندیدم و گفتم ملالی نیست، عالی

فاطمه اتحاد
تاریخ ثبت شعر  : 1398/11/19

قاب تصویر - فرشته گلدوست طالکوئی

آثار شاعران کانون شعر ایران


قاب تصویر

گاهی هوای روزها بد جور دلگیر است

گلواژه ی احساس من با شعر درگیر است

خوابی که هر شب می پرم از آن بدون تو

ماهیّتِ کابوس های نیمه تعبیر است

آن روزهای بی قراری کاش بر می گشت

امّا... چرا؟...حالا برای گفتنش دیر است

دیگر مرا در ذهن گلدانها تصورکن

وقتی نگاهم شاهد حسی نفس گیر است

ای کاش برمی کشتم از این تلخ کامیها

در گوشه ی وابستگی پایم به زنجیر است

باید که حالَت انتخابم را عوض می کرد

تصمیم هایم دائمآ در حالِ تغییر است

آهی ز حسرت بر تنِ آیینه می پاشم

این گوشه ای از خاطرات قابِ تصویر است



فرشته گلدوست طالکوئی

تاریخ ثبت شعر  : 1398/11/13



عوض شده ست - فرشته گلدوست طالکوئی

آثار شاعران کانون شعر ایران



عوض شدست

این روزها حال ِ، هوا هم عوض شده‌ست

از بغضها، طرز صدا هم عوض شده‌ست

معبودِ کعبه ها و کلیسا و دیرها

یعنی خلاصه اینکه خدا هم عوض شده‌ست

تا کِی به سرنوشت، عَبث اقتدا کنیم ؟!

فتوای قوم اهل ریا هم عوض شده‌ست

با زخم های پنجره تا آسمان درد

دستان فصل سرد دعاهم عوض شده‌ست

وقتی هوای خانه ستم می کند به من

شاید درون خانه فضا هم عوض شده‌ست

شمعی برای مردن پروانه ها نسوخت

از روزگار، رسم وفا هم عوض شده‌ست

بغضم گرفته از غم این شعر ِلعنتی

وقتی که ذات قافیه ها هم عوض شده ست

جان داد این زمانه ولی مرگ را ندید

شاید سُرنگهایِ هوا هم عوض شده ست



فرشته گلدوست طالکوئی

تاریخ ثبت شعر  : 1398/11/13


بلد باشی - فرشته گلدوست طالکوئی

آثار شاعران کانون شعر ایران



بلد باشی

باید تو هم پا پس کشیدن را بلد باشی

مانند آهویی رَمیدن را بلد باشی

در پیله هایت دورخود هی تار می بندی

پروانگی کن تا پریدن را بلد باشی

هر روز زخم تازه ای جا ماندِ بر قلبت

امروز باید دل بُریدن را بلد باشی

با دستهای روزگار و این غمِ بسیار

باید کمی طعمِ چشیدن را بلد باشی

گاهی اگر سَر میرَوَی ازحال دلتنگی

دلواپسی را، دل خریدن را بلد باشی



فرشته گلدوست طالکوئی

تاریخ ثبت شعر : 1398/11/13



هرشب - فرشته گلدوست طالکوئی

آثار شاعران کانون شعر ایران



هر شب

"تو را گم می کنم هر روز و پیدا می کنم هر شب

بدین سان خوابها را با تو زیبا می کنم هر شب"


شبی با اشتیاق تازه ای سوی تو می آیم

و از این عاشقی شوری به دلها می کنم هر شب


غمی در تنگنای سینه ام فرمانروایی میکند امّا

به لبخندی دلم را خوش به فردا می کنم هر شب


اگر افسانه ی مجنون شود این عشق باور کن

تو را عاشقترین مجنونِ لیلا می کنم هر شب


دلم را پَس زدی این روزها هرچند باکی نیست

سَرِ عشقِ تو با این دل مدارا می کنم هر شب


هراسان از تمامِ لحظه های بی تو بودنها

نگاهِ خسته ای گاهی به دنیا می کنم هر شب


فرشته گلدوست طالکوئی

تاریخ ثبت شعر  : 1398/11/13




می خواهم چکار - فرشته گلدوست طالکوئی

آثار شاعران کانون شعر ایران





می خواهم چکار

در شب عاشق شدن ها نور می خواهم چکار

با سرود عاشقی سنتور می خواهم چکار


با حریرِ دلنشین ِشعر می رقصانی ام

در کنارت من دف و تَنبور می خواهم چکار


می نوازی ساز ِناکوک ِدلم را روز و شب

تا تو باشی من دلی مهجور می خواهم چکار


تو کلید ِصحنه ی موسیقی نت های من

من رباب و نرگسو هاشور می خواهم چکار


هم ردیف ِگوشه ی موسیقی شهناز و ناز

من نوای دلنشین شور می خواهم چکار


خوبِ من این روزها دائم مرورَت می کنم

در غیابت وصله ی ناجور می خواهم چکار
 

تا که مستم از هوای لحظه های بودنت

 در پی هشیاریم انگور می خواهم چکار


در مَصافِ عاشقی مقتول چشمانت شدم

با نگاهت قتل بی منظور می خواهم چه کار


در حقیقت تو نزن تیر مخالف به تنم

گر بمیرم عشق را در گور می خواهم چکار؟



فرشته گلدوست طالکوئی

تاریخ ثبت شعر : 1398/11/13




ساز - سیده سارا موسوی نژاد

آثار شاعران کانون شعر ایران دفتر اشعار سیده سارا موسوی نژاد



ساز

به تو می رسم آخر هر خیال

به تو می رسم  آرزوی محال

توای که تو تقویم دنیای من

شدی لحظه ی خوب تحویل سال



تو رو توخیالم بغل می کنم

تو با یادتم دلبری می کنی

بزن تا برقصم بزن نازنین

تو با  ساز پیغمبری می کنی


صدات حال خوب جهان منه

تو آرامشی تو رگ و روح من

دوباره برای دل عاشقم

بیا توو خیالم بخون و بزن

رگ خواب من توی مشت توئه

می تونی منو سحر وجادو کنی

فقط کافیه که بخونی برام

تا دست دلم رو خودت رو کنی


حواسم به خیلی چیزا جمع نیس

منو پرت کردی تو از مرحله

یه دنیا ازم دوری اما بدون

تو دوست دارم از این فاصله


اگه فاصله ات سال نوری بشه

دلم متهم به صبوری بشه

تو رو دوست دارم  اگه تا ابد

فقط قسمتم از تو دوری بشه


تو رو توخیالم بغل می کنم

تو با یادتم دلبری می کنی

بزن تا برقصم بزن نازنین

که با ساز پیغمبری می کنی

سیده سارا موسوی نژاد
تاریخ ثبت شعر : 1398/11/05

قرار آخر - سیده سارا موسوی نژاد

آثار شاعران کانون شعر ایران دفتر اشعار سیده سارا موسوی نژاد



قرار آخر

قرار آخرمان را چه خوب یادم هست

قرار آخرمان نیمه های بهمن بود

قسم به لحظه آخرکه خوب می دانی

هرآنچه را که شکستی غرور یک زن بود


به آن سکوت غم انگیز و سردمان سوگند

به برف های نشسته به کوچه بن بست

و آن خدای بزرگی که دوستش داریم

که زندگی پس از تو برای من مرگ است


تمام ثانیه ها در سکوت جان می داد

قرار آخرمان  سرد بود  وباد می آمد

از آن نگاه غریبانه، تلخ خندعجیب

ازآسمان و زمین، انجماد می آمد


شبیه من شده بود آسمان پهناور

به جای گریه فقط آه سرد می بارید

چه روزسرد و غریبی میانه ی بهمن

قرار آخرمان بود و درد می بارید...

سیده سارا موسوی نژاد
تاریخ ثبت شعر : 1398/11/05

به انضمام خودم - سیده سارا موسوی نژاد

آثار شاعران کانون شعر ایران دفتر اشعار سیده سارا موسوی نژاد




به انضمام خودم

عبور می کنم آهسته از تمام خودم

تو را از اول قصه زدم به نام خودم


غزل سرودم از احساس ناب با اینکه

برای چشم تو گفتم ولی به کام خودم


کمین نشسته ام  اینجا که باز برگردی

که ماهرانه بیاندازمت به دام خودم


چگونه با چه زبانی؟ میسّر است  اصلا ؟

به جمله ای بشوی کودکانه خام خودم


توهم  به ریش من بی  نوا بخند اصلا

منی که گم شده ام در پس کلام خودم


خودت بگو چه جوابی برای من داری

که بردی از من خود را به انضمام خودم...

سیده سارا موسوی نژاد
تاریخ ثبت شعر : 1398/11/05

عشق - سیده سارا موسوی نژاد

آثار شاعران کانون شعر ایران دفتر اشعار سیده سارا موسوی نژاد



عشق

تو فقط می رسی به ذهن من و

می بری ام به جنگ قافیه ها

شعر گفتم  تو را هزاران بار

خواندمت ازتمام زاویه ها


وصف کردم که خوب می گنجی

توی هر وصف و حال و تعریفی

این من گیج و گنگــ بی تکلیف

از  توکه اصل هر چه تکلیفی


لای خط های دفترم  تا شب

می خرامی تو با تمام قوا

یک به یک واژه ها به صف هستند

روی  هر خط به احترام شما


من فقط گریه می کنم  اما

کارشان را بلدشدند  انگار

واژه های که همدمم شده اند

از سر ذوق یا نه! از  اجبار


بغض من جوهر دوات خودم

باز بر گونه ام روان شده ای

سالها می شود که لالم و تو

با وجودت  مرا زبان شده ای


دفترم را ورق بزن شاید

شعر دیگر  مرا صدا بکند

غزلی با تمام حس و خیال

درد من را کمی دوا بکند


آخرش فال عاشقان هستیم

من و تو  در میان این اشعار

قاتل جسم و روح و احساسم

می شوی با تمام حجب و وقار


کاش می شد درون این دفتر

خنده های تو را  بگنجانم

بچکانم  کمی به روی غزل

زندگی را دمی بخندانم


یا تو را با صدای زیبایت

بین اشعار تازه جا بزنم

تا بماند همیشه آن را بعد

توی دفتر یواش تا بزنم


کاش سوی چراغمان درشب

برق چشمان توسی ات باشد

یک شب اینجا و توی این خانه

عشق جانم عروسی ات باشد

سیده سارا موسوی نژاد
تاریخ ثبت شعر : 1398/11/05

تقلا - سیده سارا موسوی نژاد

آثار شاعران کانون شعر ایران دفتر اشعار سیده سارا موسوی نژاد


تقلا

توخودت را به هر دری زده ای

مثل یک مرغ بال و پر بسته

دوست داری دوباره پر بکشی

از تقلا نمی شوی خسته


دوست داری که آن خیابان را

در خیالت دوباره طی بکنی

آن همه حسرتی که می خوردی

بخوری و دوباره قی بکنی


مثل مستی ملول ولایعقل

توی شعرت تلو تلو بخوری

از نگاهی که برده جانت را

خنجری تیز از جلو بخوری


بکشی دست روی احساست

گره از بغض کهنه وا بکنی

بر بلندای خاطره اینبار

همه ی شهر را صدا بکنی


بعد از این طول راه را  تنها

از خودت تا خدا وجب بزنی

بد بشوی بین راه و برگردی

به خودت بازهم رکب بزنی


دوست داری دوباره برگردی

بر سر خط عشق و بی عاری

بدری پیله را و پر بکشی

فارغ از ترس و آبرو داری

سیده سارا موسوی نژاد
تاریخ ثبت شعر : 1398/11/05

جمعه - سیده سارا موسوی نژاد

آثار شاعران کانون شعر ایران دفتر اشعار سیده سارا موسوی نژاد



جمعه

چقدر جمعه دل انگیز می شود اینبار

چقدر کش نمی آید  غروب  لاکردار

و برخلاف همیشه چقدر  می چسبد

سکوت و پنجره وقهوهای بی سیگار

چه لذتی  دارد انتظار آن کس که

همیشه برده از آیینه ی دلت زنگار

در ازدحام خیابان خالی از مردم

برقص شوق بیایی رها و کولی وار

قبول کن که بهاری و  باز برگشتی

در آستانه ی این فصل گرم و آتشبار

اگرچه آمدی اما همیشه می ترسم

کنار آبم و لب تشنه مثل بوتیمار

به آسمان نگاه تو چشم  می دوزم

ببار بر سر من هفته ای فقط یک بار

سیده سارا موسوی نژاد
تاریخ ثبت شعر : 1398/11/05

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات